من وسط الحقيقة اتحدث

البداية كانت الساعة 2 بليل لما قررت و طأت فى دماغى (كعادتى المجنونة ) انى اروح اسيوط مكنتش عارفة ليه و لا هعمل ايه بس بعد ما شفت صورحادث قطار اسيوط  و الكلام على التليفزيون و النت قررت اسافر اسيوط يمكن الفوران و الغضب اللى جوايا يهدا شوية. لقيت بالصدفة على غير العادة هيثم صاحبنا من الالتراس على تويتر عامل تويتة بعتله فى ساعتها بقوله تنزل اسيوط ؟ و الرد جالى فى لحظتها ايوا ساعتها اتفقنا ننزل سوا و  قلنا هننزل الصبح بدرى و اتفقنا و حاولت اوصل لكل واحد صاحى او اونلاين ساعتها اقوله محدش وافق لظروفهم الصعبة المهم انا معرفتش انام كويس و الصبح طلعنا على المحطة و بعد انتظار مجاش القطر قررنا نروح مواصلات ( رغم تحذيرات اختى اللى قالتلى ان الطرق مقطوعة و مش امان ) بس فضلت مصممة انا و هيثم اننا نروح و كلمنا صحابنا فى اسيوط عشان نظبط معاهم . شفت فى عين هيثم طول الوقت الخوف من الريسك دا طبعا مخاطرة انه يتحمل مسؤلية  قدام المجتمع اننا ننزل سوا اسيوط فى وقت زى دا . حاولت بكل وسيلة اطمنه انه عادى و انا بسافر كتير فى ظروف زى دى. العربية اللى ركبناها كانت طالعة من القرن الرابع و بتكح و ماشية على 20 لكن قلنا معلش مش مشكلة المهم نوصل و انا قاعدة فى العربية طلعت كتاب اقرا فيه و فى نص الطريق لفت انتباهى حديث دار بين السواق و واحد راكب جمبه انا هنقلكم الحديث اللى دار

الراكب : ايه اخبار الحادثة يا حج ؟

السواق : حادثة ايه يا باشا ؟

الراكب : بتاعت القطر دى اللى حصلت امبارح

السواق : اهى حادثة زى اى حادثة و يومين و تتنسى و ترجع كل حاجة زى ماهيا

الراكب : عندك حق و لا حد هيتعاقب و لا بتاع يادوبك يومين جزا و خلاص

السواق : و الله اللى مزعلنا بس الاطفال

انا سمعت الكلام دا ازبهليت و بحلقت بعيد عنكم بقيت بقول لنفسى الناس من كتر المصايب نحست و احساسها نحس و صدى معدتش تفرق معاهم يا حول الله يارب

لحد كده و قلت ماشى . وصلنا بعد 3 ساعات سفر عدو علينا 3 سنين و كان قدامنا ساعتين كمان ونوصل القاهرة و المصحف لو بعربية عدلة المهم اخدنا تاكسى وقررنا نروح المستشفى للمصابين قبل منطلع على القرية لاهالى الشهداء

اول ماوصلنا المستشفى و حاولنا ندخل قالو ممنوع و لحسن حظنا كان داخل بعدها مسؤول الصحة فى مجلس الشورى دخلنا وسط الزحمة معاه ( اه طبعا مصورين و صحفيين بيغطو الخبر ) نسيت اقولكم ان سواق التاكسى كان فاكرنى صحفية من كلامى معاه او دكتورة و جاية عشان الحادثة قلتله انا لا دا و لا دا قالى و الله فيكى الخير هيتردلك ان شاء الله قلتله متشكرة و فضلت اتطلم معاه السواق كان سنه مش كبير و لا صغير بس فضل يشكيلى من العيشة قبل و بعد الثورة و كلام كتير اكيد انتو عارفينه مش هعيده قلتله ربنا يصلح الحال

نرجع للمستشفى بعد ما دخلنا مع السيد المسؤول المبجل لقينا الباشا راح اتصورلو صورتين جمب المصابين و كام واحد معاه كده و بعده دخل حزب النور (طبعا هتسألونى عرفتى ازاى ؟ هقولكم العهر السياسى حضرتك حاطين دبابيس عليها شعار الحزب عشان تعرفو بس ان الناس دى بتستغل الموقف عشان الكرسى ولاد وسخة كعادتهم مش هيجبوه من بره ) و انا واقفة مع هيثم و رشاد و ناس تانى و من جوايا نااااااااااار بغلى

المهم واحد معانا من اسيوط قال ان المستشفى استغلت الحادثة عشان تسد عجز الادوية اللى عندها الحاجات اللى جتلها اكتر من اللى محتاجينه و اخدته برضه و بتاخد لسه . انا طبعا بسمع و مشلولة لكم ان تتخيلو

بعدها مشى كل المسؤولين و لقينا الامن بيشخط لازم يخرج كل الناس !!! طبعا لازم ماهو المسؤولين مشيو خلاص احنا فضلنا طلعنا شوية و رجعنا من الباب اللى ورا و دخلنا نطمن على المصابين اول واحد شفته و الوحيد اللى شفته بجد من قريب كان طفل صغير جسمه مفيهموش حتة سليمة و باباه و مامته ماسكين قطن بيحموه L لكم ان تتخيلو الموقف انا انهرت و خرجت و باباه فضل يصرخ حراااام عليكم سيبونا فى حالنا ابننا بيموت كان فاكر اننا صحفيين او مسؤلين L

المهم خرجنا و انا فضلت ابص على المستشفى حاجة لا توصف فى كلمات حالات متلقحة فى كل صوب و حدب هنا و هنا ممكن انت و ماشى تخبط فى حالة مرمية على الارض عادى و حالات بسريرها بره فى الطرقة و ناس ماسكينها اتنين شكلهم مش لاقيين ليها سرير اصلا و حاجات توجع قلبك لو كتبت لبكرة مش هخلص و اصوات عالية و صريخ و عويل و دكاترة مش عارفة تعمل ايه ياعينى و مرضى مش مستحملين الالم و لا لاقيين رعاية و لا حتى سرير او اوضه تلمهم و اهالى مرمية على الارض بتشوف زويهم و هما بيموتو بالبطئ عشان الدولة مش معبراهم و لا حاسة بيهم و شباب جاى يغطى كل دا من حزب الدستور او المجلات و الجرايد

وقفت اتفرج على المهزلة و عينى كش قادرة تسكت عن الدموع بقى دا حالنا و حال الشعب ؟ دا حالك يا مصر ؟ ناس مرمية مش لاقية رعايو صحية و ناس تانى لو صباعها اتهرس تطلع بره مصر على حساب الدولة تتعالج و لا تعليق

دا غير منظر المستشفى و الصوت العالى اللى يخلى اى حد يدخل على رجله يطلع على نقالة و حالة الشعب اللى تصعب على الكافر حتى اللى جايين مع المصابين و الحالات المختلفة اشكالهم باين عليها البؤس و العيشة اللى على ورق لكن هما ميتين بالحيا

الحقيقة و الواقع اصعب بكتير و ابشع من الصور على الفيس .سبنا المستشفى و خرجنا لقيت الناس عايشة حياتها عادى جدا استغربت سألت صاحبنا هيا اسيوط مفيهاش اى حاجة ؟ قالى و لا حاجة دا حتى النهاردة فاضية و هادية و لا اى رد فعل حصل و الناس مكملة حياتها عادى

حاولت اشوف طريقة نروح بيها للقرية اللى فيها الاهالى بس حسبناها لقينا اننا اتأخرنا جدا عشان كده اتفقت انا و هيثم انى اروح و هوا يكمل الرحلة لوحده و انا وراجعة طلع عينى لا قدرت ارجع قطر و لا سوبر جيت قررت ارجع مواصلات و خلال رحلة الرجوع سمعت جملة اتقفل عليها اليوم قفلة و لا نهاية فيلم a walk to remember  لقيت واحد بيقول للتانى حاجزين فى القطر لينا اسبوع يا راجل و السن مراته تكمل و تقول مستنتش الحادثة تحصل بكرة و لا بعده لما نرجع ؟! انا سمعت الجملة و اتصدمت و سكت مقدرتش اتكلم لحد مشفت رنة الموبايل من صحابى بيطمنو عليا و لحد دلوقتى بحاول استوعب كل اللى شفته النهاردة مش قادرة اطلع من دماغى مشهد الطفل و باباه اللى فى المستشفى و لا قادرة اخلص من جملة حادثة عادية و تعدى , مستنتش الحادثة يومين كمان ؟ L انا معنديش تعليق على اللى بسمعه بس انا كنت فاكرة ان سفرى اسيوط هيريحنى و يهدى الغضب و الهوجة اللى جوايا لقيت الحقيقة العكس تماما انا غضبى و حزنى زاد و مش عارفة اقول ايه انا فعلا مش لاقية حاجة تتقال غير " لا تعليق " و لا عزاء للانسانية